Mój mąż jest mordercą?

 

#͇r͇e͇c͇e͇n͇z͇j͇a͇p͇r͇e͇m͇i͇e͇r͇o͇w͇a͇ ͇

Witam Was serdecznie

Uwielbiam styl pisania Małgorzaty Starosty,  lekkość, z jaką pisze, poczucie humoru, piękny język, staranność w tworzonych historiach i ich wyjątkowość. Każda jej kolejna książka jest gwarancją świetnej lektury, napisanej piękną staranną polszczyzną, w których czuje się niesamowity szacunek dla czytelnika. Teraz kolejna odsłona Małgorzaty i nie jest to wyśmienita komedia kryminalna,  czy fantastyczna powieść obyczajowa, jest to… thriller. Tak moi kochani Małgorzata Starosta już niejednokrotnie udowodniła, że jest kobietą o wielu twarzach i teraz prezentuje swoim czytelnikom, kolejną z nich.  Powieść 𝑁𝑖𝑒 𝑠ł𝑦𝑠𝑧ę 𝑐𝑖ę, 𝑘𝑜𝑐ℎ𝑎𝑛𝑖𝑒,  przynajmniej na razie nie jest dostępna w wersji papierowej, można ją przeczytać tylko i wyłącznie na Legimi.pl, a dla wszystkich lubiących formę foniczną literatury, książka dostępna jest również w formie audiobooka.

ᴢ ᴄʏᴋʟᴜ ʜᴀʟɪɴᴀ ᴘʀᴢᴇᴄᴢʏᴛᴀᴌᴀ ɪ ʙᴀʀᴅᴢᴏ ᴘᴏʟᴇᴄᴀ:

𝗠𝗮ł𝗴𝗼𝗿𝘇𝗮𝘁𝗮 𝗦𝘁𝗮𝗿𝗼𝘀𝘁𝗮 – 𝗡𝗶𝗲 𝘀ł𝘆𝘀𝘇ę 𝗰𝗶ę, 𝗸𝗼𝗰𝗵𝗮𝗻𝗶𝗲 – 𝗽𝗿𝗲𝗺𝗶𝗲𝗿𝗮 𝟮𝟴 𝗺𝗮𝗿𝗰𝗮 𝟮𝟬𝟮𝟯 𝗿. – 𝗪𝘆𝗱𝗮𝘄𝗻𝗶𝗰𝘁𝘄𝗼 𝗟𝗮𝗯𝗿𝗲𝘁𝗼

*ℝ𝔼ℂ𝔼ℕℤ𝕁𝔸*

𝗠ó𝗷 𝗺ąż 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗺𝗼𝗿𝗱𝗲𝗿𝗰ą?

Bohaterka powieści budzi się pewnego dnia zupełnie głucha. Na domiar złego nie wiele pamięta z poprzedniego dnia, a jej mąż gdzieś zniknął i nie odpowiada na wysyłane przez nią wiadomości. Wizyty u lekarzy, na niewiele się zdają, bo Magda teoretycznie jest zdrowa, a specjaliści nie potrafią zdiagnozować powodu jej nagłej głuchoty. Z otoczeniem może jedynie kontaktować się przy pomocy kartek i komunikatorów w telefonie. Dla lekarzy przypadłość Magdy jest precedensem, bo dotąd w swojej karierze nie mieli z czymś takim do czynienia. Nie potrafią ustalić przyczyny utraty słuchu u zupełnie zdrowej osoby i amnezji dotyczącej wypadków  feralnego wieczoru, zanim zniknął jej mąż. Badają ją i bezradnie rozkładają ręce, nie mogąc nic zaradzić, wysyłają ją do psychiatry. Magda mogła sobie jedynie wyobrazić, co pomyślą jej synowie.  𝑀𝑎𝑡𝑘𝑎 – 𝑤𝑎𝑟𝑖𝑎𝑡𝑘𝑎. 𝑁𝑖𝑒 𝑑𝑜ść, ż𝑒 𝑔ł𝑢𝑐ℎ𝑎 𝑡𝑜 𝑏𝑒𝑧 𝑝𝑖ą𝑡𝑒𝑗 𝑘𝑙𝑒𝑝𝑘𝑖.

Brzmi intrygująco?  Czy taki może być początek thrillera? Wydaje się, że nie, ale zaręczam Wam, że 𝑁𝑖𝑒 𝑠ł𝑦𝑠𝑧ę 𝑐𝑖ę, 𝑘𝑜𝑐ℎ𝑎𝑛𝑖𝑒 nim jest. To nowa odsłona Małgorzaty Starosty, a treść powieści jest jak najbardziej poważna, to sarkastyczny język autorki, tylko stwarza pozory, że jest inaczej.

Oszołomiony z początku umysł Magdy powoli przyzwyczaja się do ciszy. Kobietę  bardziej od tego, że jest głucha, martwi brak kontaktu z mężem. W jej domu pojawia się policja, ale ich wizyta też nie wiele wyjaśnia. Potem sympatyczna wiekowa sąsiadka informuje ją, że to samo spotkało pierwszą żonę Mikołaja Izabelę, a ona nie pozwoli jej skrzywdzić. Wtedy wychodzi na jaw, że leciwa sąsiadka jest babcią pierwszej żony Mikołaja i że ten fakt do tej pory skrzętnie ukrywała.

Policja ustala w końcu, że mąż Magdy wyjechał do Londynu, ale mają problem z ustaleniem dokładnego miejsca jego pobytu. Gdy w końcu udaje się im określić, gdzie może on być, to zamiast niego w pokoju , w którym miał się zatrzymać, tamtejsze organy ścigania znajdują zwłoki mężczyzny z rozbitą głową. Początkowe podejrzenia, że mogą one należeć do Mikołaja, szybko zostają zweryfikowane. Tożsamość denata nie jest nikomu znana, a głównym podejrzanym o jego zamordowanie staje się Mikołaj. Magda nie wierzy w jego winę podobnie jak przedtem w śmierć. Dla policji cała ta sprawa wydaje się niezwykle nieprawdopodobna. 𝑀ąż 𝑧𝑛𝑖𝑘𝑎, ż𝑜𝑛𝑎 𝑑𝑜𝑧𝑛𝑎𝑗𝑒 𝑧𝑎𝑔𝑎𝑑𝑘𝑜𝑤𝑒𝑗 𝑎𝑚𝑛𝑒𝑧𝑗𝑖, 𝑝𝑜łą𝑐𝑧𝑜𝑛𝑒𝑗 𝑧 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑑𝑒𝑚 𝑔ł𝑢𝑐ℎ𝑜𝑡𝑦, 𝑘𝑡𝑜ś 𝑘𝑟𝑎𝑑𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑎𝑚𝑜𝑐ℎó𝑑 𝑠𝑝𝑜𝑑 ℎ𝑜𝑡𝑒𝑙𝑢, 𝑎 𝑤 ℎ𝑜𝑡𝑒𝑙𝑢 𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎𝑤𝑖𝑎 𝑐𝑖𝑎ł𝑜.

Skołowana Magda nie wie, na czyją pomoc może liczyć, jedyną osobą, której ufa to były mąż Artur. Zdaje sobie sprawę, że bez jego pomocy nie byłaby w stanie tego udźwignąć, bo niewątpliwie zagadka zaginięcia Mikołaja ma jakiś związek z jego przeszłością i śmiercią pierwszej żony Izabeli.

Głównym motywem thrillera jest tajemnica z przeszłości, która wciąż w tej historii się przewija. I to ona najbardziej przyciąga uwagę i wzbudza ciekawość. Wciąż powraca pytanie. Co takiego zdarzyło się w życiu Mikołaja, że tyle czasu ukrywał to przed swoją żoną? Wszyscy tu grali w jakąś dziwaczną grę, w której każdy miał ukrytą intencję, niedającą się odkryć.

Sposób pisania Małgosi poznałabym zawsze i wszędzie. Thriller z założenia ma wywoływać dreszcz emocji, zapewnić napięcie, niepewność i tajemniczość i chociaż to wszystko tutaj jest, to charakterystyczny humor autorki co chwila pojawiający się w błyskotliwych i sarkastycznych dialogach, powodował,  że kąciki moich ust mimowolnie wędrowały w górę. Małgorzata Starosta już nie jeden raz udowodniła, że potrafi się odnaleźć w każdym gatunku literackim i za każdym razem wychodzi jej to świetnie. Niezależnie od tego, czy jest to powieść obyczajowa na wesoło, czy na poważnie, czy komedia kryminalna. Pokazała, że potrafi napisać książkę z udziałem czytelników, a teraz potwierdziła, że poradzi sobie w każdym gatunku. W 𝑁𝑖𝑒 𝑠ł𝑦𝑠𝑧ę 𝑐𝑖ę, 𝑘𝑜𝑐ℎ𝑎𝑛𝑖𝑒, uwagę przyciąga świetnie skonstruowana fabuła, w której nie do końca chodziło o morderstwo, ale przede wszystkim o rozwiązywanie zagadki, o przedstawienie różnych międzyludzkich relacji, często trudnych, które skutkują poważnymi konsekwencjami. Autorka pokazała, jak pokrętna jest ludzka natura, dokąd może doprowadzić próba kontroli nad czyimś życiem. Zręcznie przerzucała narrację pomiędzy wszystkimi postaciami biorącymi udział w tym dramacie, co pozwoliło na dogłębne poznanie relacji między nimi z różnych punktów widzenia. W tle malowniczy Wrocław, w którym autorka jest ewidentnie zakochana, ale wcale się jej nie dziwię, bo jest to naprawdę piękne miasto, zwłaszcza starówka.

Wszystko w tej powieści ma sens, każdy szczegół ma swoje znaczenie, bo jest kolejnym elementem w sprytnie skonstruowanej układance. Niezaprzeczalna i nieskrywana, niczym niepoparta niechęć babci Izabeli do jej męża, uległość Izabeli wobec babci, tajemnice ukrywane przez Mikołaja, zdezorientowana Magda, która ma coraz więcej wątpliwości dotyczących męża, wraz z kolejnymi wychodzącymi na jaw faktami z jego życia. Mnóstwo niedopowiedzeń i luźnych nitek w tej sprawie, które trzeba połączyć. Jak się wydaje, dużo zbiegów okoliczności,  ale tu nic nie dzieje się przypadkiem.

W kreacji postaci Magdy widziałam Małgosię Starostę, bo bohaterka powieści często przemawia jej głosem. Jest miła, a zarazem twarda i stanowcza, wie, czego chce i z całą determinacją do tego dąży. Każdy inny oszalałby w nietypowej sytuacji, w jakiej ona się znalazła, a Magda się nie poddaje, tylko ramię w ramię z byłym mężem policjantem, próbuje odkryć prawdę o Mikołaju, bo pomimo zaistniałych okoliczności nie wierzy, że człowiek, z którym żyła pod jednym dachem mógłby być mordercą.  W sytuacji patowej, w jakiej się znalazła nie myśli o sobie, o tym, że być może nigdy nie odzyska słuchu, ale całkowicie skupia się na tym, by udowodnić niewinność Mikołaja. Pomimo sugestii zawartej w słowach babci Izabeli nie widzi w nim zabójcy i w jego winę w ogóle nie wierzy.

Doskonale napisana książka i chociaż jest to thriller, wielokrotnie uśmiechałam się do siebie, bo Małgorzata Starosta jest jedyna w swoim rodzaju i jej sposób pisania błyskotliwych i sarkastycznych dialogów rozpoznam zawsze i wszędzie. Tą książką udowodniła kolejny raz, że jest nie tylko kobietą o wielu twarzach, ale także niezwykle utalentowaną autorką, potrafiącą każdy pomysł przekształcić w fenomenalną powieść, od której nie można się oderwać.

𝑍𝑤ł𝑜𝑘𝑖 𝑛𝑎𝑤𝑒𝑡 𝑡𝑒 𝑧 𝑐ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑡𝑒𝑟𝑒𝑚, 𝑟𝑎𝑐𝑧𝑒𝑗 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑠𝑦ł𝑎𝑗ą ś𝑤𝑖ą𝑡𝑒𝑐𝑧𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑘𝑎𝑟𝑡𝑒𝑘.

 

Dziś już z Wami się żegnam życząc miłego wieczoru.

 

Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Labreto.

 

Autor: Małgorzata Starosta
Wydawnictwo: Labreto 
Ilość stron: 463
Gatunek: kryminał/thriller
Data premiery: 28 marca  2023
Moja ocena: 09/10